Zielnik

Pokrzywa zwyczajna

Urtica dioica

Świeże liście pokrzywy siekane starym tasakiem na białym drewnianym blacie; druga ręka w czarnej rękawicy przytrzymuje łodygi.

Pokrzywę wykorzystuje się w zielarstwie przede wszystkim przy łagodnych dolegliwościach dróg moczowych i stawów, a w domu także w kuchni oraz pielęgnacji włosów. Najczęściej sięga się po liście i młode pędy. Korzeń oraz nasiona są odrębnymi surowcami.

Właściwości

Drogi moczowe i gospodarka wodna

Liść i ziele pokrzywy wykorzystuje się w zielarstwie przy łagodnych dolegliwościach dróg moczowych. Ich tradycyjne zastosowanie wiąże się ze zwiększaniem ilości wydalanego moczu i przepłukiwaniem dróg moczowych przy odpowiedniej podaży płynów. Przy chorobach nerek sposób użycia trzeba uzgodnić z lekarzem.

Łagodne dolegliwości stawowe

Ziele pokrzywy jest znane również z tradycyjnego zastosowania w łagodzeniu niewielkich bólów stawów. W zielarstwie wykorzystywano napary, wyciągi i przygotowania zewnętrzne.

Składniki liści

Liście zawierają chlorofil, związki mineralne, m.in. potasu i żelaza, oraz witaminy A, C i K. Ten skład jest jedną z przyczyn zainteresowania pokrzywą jako rośliną jadalną. Młode liście wzbogacają wiosenne potrawy, a susz służy do przygotowania naparu.

Pielęgnacja włosów

Liście wykorzystuje się w domowych płukankach do włosów, zwłaszcza przy przetłuszczającej się skórze głowy. Przygotowanie polega na krótkim gotowaniu suszu, przecedzeniu i ostudzeniu płynu. Płukanka jest prostym zastosowaniem kosmetycznym pokrzywy; jej sposób wykonania znajdziesz poniżej.

Zastosowania

Pokrzywa w kuchni

Młode liście pokrzywy wykorzystuje się w zupach i innych wiosennych potrawach. Zbieraj je z czystych stanowisk, a podczas oczyszczania chroń dłonie przed parzącymi włoskami.

Susz z liści

Oczyszczone liście rozłóż cienką warstwą w cieniu i przewiewie. W suszarni stosuje się temperaturę do 40–45°C. Gotowy zielony susz przechowuj w suchym, szczelnym opakowaniu, z dala od światła.

Napar z liści pokrzywy

Suszone liście zalej wrzątkiem i pozostaw pod przykryciem na około 15 minut, następnie przecedź. Przed użyciem uwzględnij ostrożność przy chorobach nerek i przyjmowaniu leków moczopędnych.

Płukanka do włosów

Suszone liście zalej wodą, doprowadź do wrzenia i gotuj około 10 minut. Dokładnie przecedź i ostudź. Użyj do płukania włosów po myciu; odstaw, jeśli powoduje podrażnienie skóry.

Nasiona jako dodatek do potraw

Dojrzałe nasiona pokrzywy dodawano do jedzenia. Zbieraj je oddzielnie od liści, dopiero po pełnym dojrzeniu.

Pokrzywa w zielniku

Opisz zebrany surowiec nazwą rośliny i części, datą oraz miejscem zbioru. Liście, nasiona i korzeń przechowuj osobno, aby można było łatwo sięgnąć po właściwy surowiec.

Jak rozpoznać

Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica) jest byliną osiągającą zwykle 0,5–1,5 m. Ma naprzeciwległe, sercowato-jajowate liście o ząbkowanych brzegach oraz parzące włoski na liściach i pędach. Drobne zielonkawe kwiaty tworzą zwisające kwiatostany, a kłącza pozwalają roślinie rozrastać się w skupiska. Nie sprawdzaj rozpoznania przez dotykanie gołą skórą.

Surowiec i przygotowanie

Surowcem są liście i młode pędy, a także osobno pozyskiwane korzenie i dojrzałe nasiona. Liście i pędy zbiera się w kwietniu–czerwcu przed kwitnieniem, po obeschnięciu rosy; korzenie w lutym–kwietniu oraz październiku, a nasiona w sierpniu–wrześniu po dojrzeniu. Świeżą roślinę oczyszczaj w rękawicach. Liście i pędy rozłóż cienko w cieniu i przewiewie albo susz w temperaturze do 40–45°C. Zielony susz przechowuj w suchym, szczelnym opakowaniu, chroniąc przed światłem i wilgocią. Poszczególne części opisz i trzymaj osobno.

Powiązane receptury

Powiązane artykuły

Źródła i uwagi redakcyjne

Zioła w Rytmie Natury, s. 360–362 i 514. Uzupełniono opisami kuchennego wykorzystania z archiwalnej karty pokrzywy.