Zielnik
Czarny bez
Sambucus nigra L.

Czarny bez to krzew lub niskie drzewo, którego kwiaty stosuje się w naparach przy przeziębieniu i gorączce, a w domowej spiżarni – do syropów, lemoniad i octów. Dojrzałe owoce wykorzystuje się wyłącznie po obróbce cieplnej: surowe lub niedojrzałe owoce, liście i kora mogą wywołać dolegliwości.
Właściwości
Przeziębienie i gorączka
Kwiaty bzu działają napotnie i lekko moczopędnie, dlatego napar stosuje się przy przeziębieniu, grypie i gorączce. Tradycyjnie sięga się po kwiat bzu przy wczesnych objawach przeziębienia, ale dowody kliniczne są ograniczone – napar ani syrop nie zastępują odpoczynku, nawodnienia ani konsultacji przy nasilonych objawach.
Kaszel, gardło i jama ustna
Napar z kwiatów działa napotnie i wykrztuśnie; pije się go przy kaszlu. Kwiaty stosuje się też wewnętrznie i zewnętrznie przy zapaleniach gardła, jamy ustnej i zatok, a zewnętrznie działają przeciwzapalnie, na przykład w płukaniu jamy ustnej.
Owoce po obróbce cieplnej
Dojrzałe owoce, zawsze po obróbce cieplnej, działają łagodnie przeczyszczająco w lekkich zaparciach i żółciopędnie. Zawierają antocyjany, kwasy fenolowe, pektyny oraz witaminy z grupy B i C.
Zastosowania
Napar z kwiatów bzu
Łyżkę suszonych kwiatów zalej szklanką gorącej wody, przykryj i parz 10–15 minut, a potem przecedź. Napar pije się przy przeziębieniu, kaszlu i gorączce.
Syrop z kwiatów czarnego bzu
5–6 baldachów świeżych kwiatów zalej litrem gorącej, ale nie wrzącej wody i odstaw pod przykryciem na 24 godziny. Przecedź, dodaj sok i skórkę z 1 cytryny oraz 1 kg cukru lub 700 g miodu, podgrzewaj tylko do rozpuszczenia, bez gotowania, i przelej do butelek.
Lemoniada z kwiatami
Kilka świeżych baldachów oczyść, rozkładając je na papierze. Zalej wodą z cytryną, dodaj melisę lub miętę, schłódź i zużyj od razu.
Ocet z kwiatami czarnego bzu
Świeże, czyste kwiaty bez grubych łodyżek oczyść z owadów, nie płucząc ich mocno, i włóż do czystego słoja. Zalej octem jabłkowym, odstaw na kilka dni, przecedź i przelej do butelki. Używaj do lemoniad, sosów i sałatek.
Odwar z suszonych owoców
Łyżkę suszonych owoców zalej szklanką zimnej wody, doprowadź do wrzenia i gotuj 10–15 minut, a następnie odstaw na 10 minut i przecedź. Odwar pije się w czasie infekcji.
Sok z owoców
1 kg dojrzałych owoców zalej 500 ml wody i gotuj 20–30 minut. Przecedź, dosłódź cukrem lub miodem, krótko podgrzej i przelej do butelek. Pestek nie rozdrabniaj.
Okład z naparu z kwiatów
2 łyżki suszonych kwiatów zalej szklanką gorącej wody, parz 15 minut i nasącz naparem gaziki. Okłady stosuje się zewnętrznie przy podrażnieniach i stanach zapalnych skóry.
Zbiór i suszenie
Kwiaty zbieraj od maja do lipca, w pełni kwitnienia, w słoneczny dzień, gdy są suche, a baldachy kremowobiałe, świeże i pachnące; susz je w cieniu i przewiewie. Owoce zbieraj w sierpniu i wrześniu, gdy są w pełni dojrzałe, ciemnogranatowe lub niemal czarne, i susz albo przerabiaj na soki i syropy. Suszenie i przetwarzanie prowadź w temperaturze około 40–50°C.
Jak rozpoznać
Czarny bez (Sambucus nigra) to krzew lub niskie drzewo osiągające zwykle od około 3 do 10 m. Młode pędy są zielone, później kora staje się szarobrunatna i silnie bruzdowana, a wnętrze pędów wypełnia biały, gąbczasty rdzeń. Nieparzystopierzaste liście mają 5–7 eliptycznych, ostro piłkowanych listków i po roztarciu pachną nieprzyjemnie. Drobne, kremowobiałe kwiaty tworzą duże, płaskie baldachogrona o średnicy do 20–30 cm, kwitnące od maja do lipca, a kuliste pestkowce dojrzewają w sierpniu i wrześniu – z zielonych, przez czerwone, stają się granatowoczarne i błyszczące. Do przetworów używaj tylko prawidłowo rozpoznanych kwiatów i dojrzałych owoców.
Surowiec i przygotowanie
Surowcem są przede wszystkim kwiaty (Flos Sambuci) i dojrzałe owoce (Fructus Sambuci), zbierane w różnych terminach. Kwiaty zbiera się od maja do lipca w pełni kwitnienia, w słoneczny dzień, gdy są suche, i suszy w cieniu, w przewiewnym miejscu. Owoce zbiera się w sierpniu i wrześniu, gdy są w pełni dojrzałe, i suszy albo przerabia na soki i syropy. Suszenie i przetwarzanie prowadzi się w temperaturze około 40–50°C, przy dobrej wentylacji.
Powiązane artykuły
Źródła i uwagi redakcyjne
Zioła w Rytmie Natury, s. 45–48 i 507; Z ogrodu do spiżarni, s. 264–265; Zioła dla zdrowia, s. 342–343.