Zielnik
Arnika górska
Arnica montana
Górska bylina astrowatych z przyziemną rozetą szerokich, owłosionych liści i pojedynczymi, nierozgałęzionymi łodygami zakończonymi żółtym koszyczkiem. W Polsce rośnie w Sudetach, na górskich łąkach i obrzeżach borów. Karta opisuje kwiat i wyłącznie zastosowanie zewnętrzne.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane zastosowanie zewnętrzne: przy stłuczeniach, skręceniach i miejscowym bólu mięśniowym.
Zastosowania
Kwiat arniki jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej wyłącznie stosowanie zewnętrzne na skórę: tradycyjne łagodzenie stłuczeń, skręceń i miejscowego bólu mięśniowego, u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia. Monografia nie obejmuje żadnego zastosowania wewnętrznego. Surowiec zawiera laktony seskwiterpenowe, flawonoidy i olejek eteryczny.
Jak rozpoznać
Wieloletnia bylina z rodziny astrowatych osiągająca zwykle od 20 do 60 cm wysokości, z krótkim kłączem, prostymi i nierozgałęzionymi łodygami pokrytymi włoskami i gruczołami; u nasady tworzy przyziemną rozetę szerokich liści. Można pomylić z: omieg górski; jastrzębce; inne żółto kwitnące astrowate.
Występowanie
Występuje naturalnie w obszarach górskich i podgórskich Europy na łąkach, pastwiskach, obrzeżach lasów iglastych oraz na otwartych zboczach — w Polsce m.in.
Zbiór i surowiec
Surowiec: kwiat (koszyczek)
Termin zbioru: kwiat: czerwiec–lipiec
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Arnicae flos — istnienie potwierdzone 22.09.2026.