Zielnik
Babka lancetowata
Plantago lanceolata
Bylina tworząca przyziemną rozetę wąsko lancetowatych liści o wyraźnych, równoległych żyłkach, z której wyrastają bezlistne pędy zakończone wąskimi, cylindrycznymi kłosami. Rośnie na łąkach, pastwiskach, murawach, nieużytkach i poboczach dróg w Europie i Azji. Karta opisuje liście, zbierane od maja do września.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: osłaniające, łagodzące podrażnienia.
Zastosowania
Liść babki lancetowatej jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne stosowanie jako środek osłaniający przy podrażnieniach jamy ustnej i gardła oraz przy kaszlu towarzyszącym przeziębieniu. Surowiec zawiera śluzy, irydoidy (m.in. aukubinę), flawonoidy i garbniki.
Jak rozpoznać
Wieloletnia roślina zielna tworząca przyziemną rozetę długich, wąsko lancetowatych liści o wyraźnych równoległych żyłkach, osiągających zwykle 5–20 cm długości; z środka rozety wyrastają bezłodygowe, nagie pędy kwiatostanowe zakończone cylindrycznymi, wąskimi kolczastymi kłosami z drobnymi, białawymi do kremowych kwiatami. Można pomylić z: Babka średnia; babka zwyczajna.
Występowanie
Występuje szeroko w Europie i Azji, zawleczona i zadomowiona także na innych kontynentach; rośnie na łąkach, pastwiskach, murawach, nieużytkach, poboczach dróg i trawnikach.
Zbiór i surowiec
Surowiec: liście
Termin zbioru: maj–wrzesień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Plantaginis lanceolatae folium (tradycyjne stosowanie) — sprawdzona 21.09.2026.