Zielnik
Bluszcz pospolity
Hedera helix
Zimozielone pnącze o skórzastych, błyszczących liściach — na pędach płonnych klapowanych, na kwitnących drobniejszych i całobrzegich. W Polsce rośnie dziko w lasach liściastych i mieszanych, zwłaszcza bukowych, od nizin po położenia górskie do około 780 m n.p.m. Karta opisuje liść, zbierany latem.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: wykrztuśne.
Zastosowania
Liść bluszczu jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne stosowanie jako środek wykrztuśny przy kaszlu z odkrztuszaniem towarzyszącym przeziębieniu, u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2. roku życia. Surowiec zawiera saponiny triterpenowe, flawonoidy i kwasy fenolowe.
Jak rozpoznać
Liście u młodych pędów są klapowane (zwykle 3–5 klap), skórzaste, błyszczące, ciemnozielone z jaśniejszym unerwieniem; na pędach kwitnących liście stają się mniejsze, jajowate i całobrzegie. Można pomylić z: brak istotnych podobieństw u dorosłych okazów; młode liście mogą różnić się kształtem.
Występowanie
W Polsce rośnie dziko w lasach liściastych i mieszanych, w szczególności bukowych, od terenów nizinnych po częściowe położenia górskie do około 780 m n.p.m.
Zbiór i surowiec
Surowiec: liście
Termin zbioru: maj–sierpień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Hederae folium — istnienie potwierdzone 22.09.2026.