Zielnik
Chaber bławatek
Centaurea cyanus
Roślina o cienkiej, żeberkowanej łodydze pokrytej drobnym owłosieniem i skrętoległych liściach — dolne są pierzastodzielne, górne lancetowate i siedzące. W Polsce powszechnie spotykany jako chwast polny na lekkich, piaszczystych glebach, na skrajach pól, przy drogach i na nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane od czerwca do sierpnia.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: przeciwzapalne, moczopędne.
Zastosowania
Kwiaty zawierają flawonoidy, antocyjany (cyjaninę, pelargoninę), garbniki, substancje gorzkie (m.in. knicynę) oraz sole mineralne, w tym potas i mangan.
Jak rozpoznać
Posiada cienką, prostą, lekko żeberkowaną łodygę pokrytą drobnym owłosieniem oraz liście skrętoległe – dolne pierzastodzielne, górne zaś lancetowate, siedzące. Można pomylić z: Chaber łąkowy; chaber driakiewnik.
Występowanie
W Polsce bywa powszechnie spotykany jako chwast polny; najczęściej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych, ubogich w wapń, na skrajach pól, przy drogach, na nieużytkach i łąkach.
Zbiór i surowiec
Surowiec: kwiaty
Termin zbioru: czerwiec–sierpień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA; usunięto twierdzenie o zastosowaniu do oczu.