Zielnik

Dynia zwyczajna

Cucurbita pepo

Dojrzała, pomarańczowa dynia leżąca na grządce wśród zaschniętych pędów, w tle drewniana stodoła i słoneczniki.

Roślina o płożących się lub pnących łodygach dorastających do około 10 m, pokrytych włoskami i wyposażonych w wąsy czepne, oraz dużych, dłoniasto klapowanych, sercowatych liściach. W Polsce nie występuje dziko — jest rośliną uprawną, która czasem przejściowo dziczeje. Karta opisuje nasiona, zbierane jesienią.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane zastosowanie: przy dolegliwościach z oddawaniem moczu.

Zastosowania

Nasiona dyni są przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne stosowanie w objawowym leczeniu zaburzeń oddawania moczu we wczesnym stadium łagodnego przerostu gruczołu krokowego oraz przy pęcherzu nadreaktywnym.

Jak rozpoznać

Roślina ma łodygi płożące się lub pnące, które mogą osiągać do około 10 metrów długości, pokryte włoskami i wyposażone w wąsy czepne pomagające w rozprzestrzenianiu się po podłożu. Liście są duże, dłoniasto klapowane, sercowate, z tępymi zatokami i owłosione zwłaszcza na brzegach. Można pomylić z: Inne dynie i kabaczki.

Występowanie

W naturze dynia zwyczajna nie występuje dziko w Polsce; jest rośliną uprawną, która może czasem dziczeć przejściowo jako efemerofit.

Zbiór i surowiec

Surowiec: nasiona

Termin zbioru: październik–listopad

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Cucurbitae semen (tradycyjne stosowanie) — sprawdzona 21.09.2026; z niej pochodzi zastrzeżenie podane w sekcji „Ostrożność”.