Zielnik

Jemioła pospolita

Viscum album

Kulista kępa jemioły pospolitej na bezlistnej gałęzi drzewa zimą — widlasto rozgałęzione, żółtawozielone pędy, skórzaste liście i liczne białe jagody.

Zimozielony półpasożyt tworzący kuliste kępy na gałęziach drzew, o widlasto rozgałęzionych pędach, skórzastych liściach i białych jagodach. Najlepiej widoczna zimą, gdy drzewa są bezlistne. Karta ma charakter botaniczny.

Jak rozpoznać

Tworzy charakterystyczne, kuliste kępy osadzone na gałęziach drzew liściastych i iglastych. Pędy są widlasto rozgałęzione, żółtawozielone, z naprzeciwlegle ułożonymi, skórzastymi liśćmi o eliptycznym kształcie. Owoce to białe, lepkie jagody dojrzewające zimą. Można pomylić z: brak bliskiego odpowiednika; ważne jest odróżnienie białych jagód jemioły od jadalnych owoców innych krzewów.

Występowanie

W Polsce jest rośliną pospolitą, spotykaną głównie na topolach, jabłoniach, brzozach, lipach, klonach oraz sosnach i jodłach, w zależności od podgatunku.

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Surowiec nie jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków — stan na 22.09.2026. Karta ma charakter botaniczny i nie przypisuje roślinie zastosowań.