Zielnik

Kuklik pospolity

Geum urbanum

Kuklik pospolity na omszałym dnie lasu: drobne, żółte kwiaty o pięciu płatkach na cienkich szypułkach nad klapowanymi liśćmi.

Bylina o owłosionej łodydze i pierzastodzielnych liściach dolnych, z drobnymi, żółtymi kwiatami o pięciu płatkach. W Polsce rośnie pospolicie w lasach liściastych, zaroślach, na przydrożach i w ogrodach. Karta opisuje kłącze z korzeniem oraz ziele.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane działanie: ściągające.

Zastosowania

Kłącze i korzeń kuklika zawierają garbniki oraz olejek eteryczny z eugenolem, któremu roślina zawdzięcza goździkowy zapach.

Jak rozpoznać

Dorasta zwykle do 30–70 cm wysokości i wytwarza wzniesioną, słabo rozgałęzioną łodygę, pokrytą miękkimi włoskami. Liście odziomkowe są pierzaste, z dużym listkiem szczytowym, natomiast liście łodygowe mniejsze, trójdzielne lub trójklapowe. Można pomylić z: Kuklik zwisły; pięciorniki.

Występowanie

W Polsce jest rośliną bardzo pospolitą, spotykaną zarówno na nizinach, jak i na terenach wyżynnych.

Zbiór i surowiec

Surowiec: kłącze i korzeń; ziele

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA; usunięto określenie „silne działanie”.