Zielnik
Mak polny
Papaver rhoeas
Jednoroczna roślina o cienkiej, szczeciniasto owłosionej łodydze i pierzastodzielnych liściach, z pojedynczymi, jaskrawoczerwonymi kwiatami o czterech płatkach i ciemnym środku. Rośnie na polach, miedzach, przydrożach i nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane w czerwcu i lipcu.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: osłaniające.
Zastosowania
Płatki maku polnego zawierają antocyjany, flawonoidy i śluzy oraz niewielkie ilości alkaloidów; tradycyjnie dodawano je do mieszanek ziołowych, głównie dla barwy.
Jak rozpoznać
Jednoroczna roślina o delikatnych, jaskrawoczerwonych kwiatach, często z czarną plamą u nasady płatków, osiągająca zwykle 30–60 cm wysokości; łodygi są szczeciniasto owłosione, liście pierzasto klapowane, ząbkowane, a owocem jest naga, odwrotnie jajowata torebka z płaską tarczką znamion, zawierająca liczne drobne nasiona. Można pomylić z: Mak piaskowy; mak wątpliwy.
Występowanie
Jest szeroko rozprzestrzeniony w Europie, Azji Zachodniej i w rejonach śródziemnomorskich; w Polsce powszechny na niżu i w niższych partiach gór.
Zbiór i surowiec
Surowiec: kwiaty
Termin zbioru: czerwiec–lipiec
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA; usunięto twierdzenia o działaniu uspokajającym, przeciwkaszlowym i wykrztuśnym przy surowcu zawierającym alkaloidy.