Zielnik

Malina właściwa

Rubus idaeus

Krzew maliny obsypany czerwonymi owocami: łukowato wygięte pędy ze złożonymi, ząbkowanymi liśćmi, w tle słoneczny skraj lasu.

Krzew o łukowato wygiętych, kolczastych pędach i złożonych liściach, białawych od spodu, z czerwonymi, zbiorowymi owocami. W Polsce rośnie dziko w lasach i na zrębach oraz jest powszechnie uprawiany. Karta opisuje liście i owoce.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane działanie: ściągające, przeciwutleniające.

Zastosowania

Liście i owoce maliny zawierają garbniki, flawonoidy, antocyjany, kwasy fenolowe, witaminę C i składniki mineralne.

Jak rozpoznać

Krzew o dwuletnich pędach wyrastających z korzeni: w pierwszym roku pęd rośnie i nie owocuje, w drugim kwitnie, owocuje i zamiera; pędy osiągają 1–2 m, są pokryte drobnymi kolcami, a liście od spodu są białawo owłosione. Można pomylić z: Jeżyna; malina moroszka (regionalnie).

Występowanie

Roślina preferuje stanowiska słoneczne lub półcieniste, żyzne, umiarkowanie wilgotne gleby o dobrym drenażu, często występuje na obrzeżach lasów, w zaroślach, na łąkach.

Zbiór i surowiec

Surowiec: liście, owoce

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA; opis ograniczono do składu.