Zielnik
Mięta pieprzowa
Mentha × piperita
Mieszaniec mięty o czworokątnych, często czerwonawych pędach i ciemnozielonych, ząbkowanych liściach o silnym, chłodzącym zapachu, z liliowymi kwiatami w szczytowych kłosach. W Polsce wyłącznie uprawiana. Karta opisuje ziele, zbierane od kwietnia do września.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane zastosowanie: przy dolegliwościach trawiennych, w tym niestrawności i wzdęciach.
Zastosowania
Liść mięty pieprzowej jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne łagodzenie dolegliwości związanych z trawieniem, takich jak niestrawność i wzdęcia, u dorosłych i dzieci powyżej 4. roku życia. Surowiec zawiera olejek eteryczny z mentolem.
Jak rozpoznać
Bylina z rodziny jasnotowatych, powstała w wyniku krzyżówki mięty wodnej i mięty zielonej; osiąga zwykle 30–90 cm wysokości, ma czworokątne łodygi, intensywnie aromatyczne, jajowato-lancetowate, piłkowane liście oraz drobne, fioletowo-różowe kwiaty zebrane w kłosowate lub groniaste kwiatostany kwitnące latem. Można pomylić z: Mięta nadwodna; mięta zielona; mięta polna.
Występowanie
Roślina rozrasta się za pomocą podziemnych kłączy, tworząc zwarte darnie, preferuje gleby wilgotne, żyzne i przepuszczalne oraz stanowiska słoneczne lub półcieniste.
Zbiór i surowiec
Surowiec: ziele
Termin zbioru: kwiecień–wrzesień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Menthae piperitae folium — sprawdzona 21.09.2026; z niej pochodzą ostrzeżenia podane w sekcji „Ostrożność”.