Nawłoć pospolita

Właściwości

Tradycyjnie opisywane zastosowanie: zwiększanie ilości wydalanego moczu i przepłukiwanie dróg moczowych.

Zastosowania

Ziele nawłoci jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków. Surowiec zawiera flawonoidy, saponiny, garbniki i olejek eteryczny.

Jak rozpoznać

Bylina o wzniesionej, zwykle nierozgałęzionej łodydze, osiągająca 30–100 cm wysokości. Dolne liście są szerokie, eliptyczne i zwężone w oskrzydlony ogonek, o pierzastym unerwieniu — z jedną wyraźną żyłką główną; wyżej na łodydze stają się mniejsze i siedzące. Koszyczki są jak na nawłoć duże (6–10 mm), o wyraźnych, długich kwiatach języczkowatych, zebrane w wąskie, wydłużone grono, a nie w szeroką, stożkowatą wiechę. Kwitnie od lipca do października. Można pomylić z: nawłoć kanadyjska; nawłoć późna — oba te gatunki są wyższe (do 2 m), mają liście lancetowate, siedzące i trójnerwowe, a koszyczki drobniejsze (3–5 mm), zebrane w szeroką, łukowato zgiętą wiechę.

Występowanie

Występuje powszechnie w Europie i zachodniej Azji, zajmując różnorodne siedliska — łąki, nieużytki, skraje lasów, przydroża i suche murawy.

Zbiór i surowiec

Surowiec: ziele

Termin zbioru: lipiec–sierpień

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Solidaginis virgaureae herba — istnienie potwierdzone 21.09.2026; usunięto twierdzenie o usuwaniu piasku i kamieni nerkowych.