Zielnik
Nawłoć pospolita
Solidago virgaurea
Bylina o wzniesionej łodydze i lancetowatych, ząbkowanych liściach, z drobnymi, żółtymi koszyczkami zebranymi w wydłużone grono. W Polsce rośnie w widnych lasach, na polanach, zrębach i przydrożach. Karta opisuje ziele, zbierane w lipcu i sierpniu.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane zastosowanie: zwiększanie ilości wydalanego moczu i przepłukiwanie dróg moczowych.
Zastosowania
Ziele nawłoci jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków. Surowiec zawiera flawonoidy, saponiny, garbniki i olejek eteryczny.
Jak rozpoznać
Wieloletnia bylina o smukłej, zwykle łodygowej budowie osiągająca 30–100 cm wysokości, z lancetowatymi liśćmi i licznymi drobnymi, jasnożółtymi kwiatami skupionymi w wiechowatej, często stożkowatej kwiatostanowej. Można pomylić z: Nawłoć kanadyjska; nawłoć późna.
Występowanie
Występuje powszechnie w Europie i zachodniej Azji, zajmując różnorodne siedliska — łąki, nieużytki, skraje lasów, przydroża i suche murawy.
Zbiór i surowiec
Surowiec: ziele
Termin zbioru: lipiec–sierpień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Solidaginis virgaureae herba — istnienie potwierdzone 21.09.2026; usunięto twierdzenie o usuwaniu piasku i kamieni nerkowych.