Zielnik

Piołun pospolity

Artemisia absinthium

Kwitnący piołun pospolity przy drewnianym płocie — srebrzystoszare, głęboko powcinane liście i wiechy drobnych, kulistych, żółtawych koszyczków.

Wieloletnia bylina o srebrzystoszarych, pierzasto powcinanych liściach pokrytych gęstym kutnerem i wzniesionych pędach z drobnymi, żółtawymi koszyczkami; intensywnie, gorzko pachnie. Rośnie na suchych, nasłonecznionych miedzach, przydrożach i rumowiskach. Karta opisuje ziele, zbierane od wiosny do lata.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane działanie: żółciopędne.

Zastosowania

Ziele piołunu jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne stosowanie przy przejściowej utracie apetytu oraz przy łagodnej zgadze i dolegliwościach żołądkowo-jelitowych, wyłącznie u dorosłych. Surowiec zawiera substancje gorzkie i olejek eteryczny.

Jak rozpoznać

Wieloletnia bylina o szarozielonych, pierzastych liściach pokrytych gęstym kutnerem i wzniesionych, rozgałęzionych pędach z drobnymi, żółtawymi koszyczkami; osiąga zwykle 60–120 cm wysokości i intensywnie, gorzko pachnie. Można pomylić z: bylica pospolita; bylica polna.

Występowanie

Występuje naturalnie na suchych, nasłonecznionych stanowiskach — miedzach, przydrożach, rumowiskach i skrajach zarośli — preferując gleby ubogie, wapienne lub piaszczyste.

Zbiór i surowiec

Surowiec: ziele

Termin zbioru: kwiecień–sierpień

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Absinthii herba — istnienie potwierdzone 22.09.2026.