Zielnik
Przetacznik lekarski
Veronica officinalis
Niska bylina o płożących, owłosionych pędach i owalnych, karbowanych liściach, z drobnymi, jasnoliliowymi kwiatami w luźnych gronach wyrastających z kątów liści. W Polsce rośnie w widnych lasach, na murawach i wrzosowiskach. Karta opisuje ziele, zbierane od maja do lipca.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: ściągające.
Zastosowania
Ziele przetacznika zawiera irydoidy, flawonoidy i garbniki; tradycyjnie stosowano je w mieszankach ziołowych.
Jak rozpoznać
Niska bylina o płożących, owłosionych pędach. Liście są naprzeciwległe, jajowate lub eliptyczne, krótkoogonkowe i karbowano-piłkowane. Drobne jasnoniebieskie lub liliowe kwiaty z ciemniejszym unerwieniem tworzą grona wyrastające z kątów liści. Można pomylić z: Inne gatunki przetaczników (Veronica spp.).
Występowanie
Rośnie w widnych lasach, na skrajach lasów, wrzosowiskach, suchych łąkach i polanach. Występuje w Polsce na wielu stanowiskach, częściej na glebach kwaśnych i piaszczystych.
Zbiór i surowiec
Surowiec: ziele
Termin zbioru: maj–lipiec
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA. Usunięto twierdzenia o działaniu wykrztuśnym, moczopędnym i przeciwbakteryjnym.