Zielnik

Rdest ptasi

Polygonum aviculare

Rdest ptasi na udeptanym gruncie: płożące, rozgałęzione pędy z drobnymi, eliptycznymi liśćmi i niepozornymi białoróżowymi kwiatami.

Jednoroczna roślina o płożących, gęsto rozgałęzionych pędach i drobnych, eliptycznych liściach, z niepozornymi, białoróżowymi kwiatami w kątach liści. Rośnie pospolicie na udeptanych przydrożach, podwórkach i w szczelinach bruku. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do września.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane zastosowanie: przy łagodnych stanach zapalnych jamy ustnej i gardła.

Zastosowania

Ziele rdestu ptasiego jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków. Surowiec zawiera flawonoidy i garbniki; tradycyjnie stosowano go do płukania jamy ustnej i gardła.

Jak rozpoznać

Jednoroczna roślina o cienkich, rozgałęzionych pędach płożących się po ziemi lub podnoszących się. Liście drobne, wąskie, całobrzegie, bez ciemnej plamy; u ich nasady srebrzysta, strzępiąca się błoniasta gatka. Drobne zielonkawobiałe kwiaty, często z czerwonawymi końcami listków okwiatu, wyrastają po kilka w kątach liści od czerwca do września. Można pomylić z: Rdest plamisty; rdest mniejszy.

Występowanie

Pospolity na przydrożach, ścieżkach i udeptanych placach, w szczelinach bruku, na polach uprawnych i w miejscach ruderalnych, także na nadwodnych piaskach.

Zbiór i surowiec

Surowiec: ziele

Termin zbioru: czerwiec–wrzesień

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Polygoni avicularis herba — istnienie potwierdzone 21.09.2026.