Zielnik

Rukiew wodna

Nasturtium officinale

Rukiew wodna w strumieniu: mięsiste pędy z pierzastymi liśćmi i drobnymi białymi kwiatami, korzenie zanurzone w przejrzystej wodzie.

Bylina o pustych w środku, płożących lub pływających pędach i nieparzystopierzastych, mięsistych liściach, z drobnymi, białymi kwiatami. Rośnie w czystych, wolno płynących wodach, przy źródłach i rowach. Karta opisuje ziele, zbierane od maja do lipca.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane zastosowanie: roślina jadalna o ostrym smaku.

Zastosowania

Ziele rukwi zawiera witaminy A, C i K, składniki mineralne oraz glukozynolany i powstające z nich izotiocyjaniany, którym roślina zawdzięcza pieprzny smak.

Jak rozpoznać

Niewielka, trwała roślina wodna z rodziny kapustowatych, o pustych w środku, płożących się lub podnoszących łodygach, pierzastych liściach z 1–4 parami listków i większym listkiem szczytowym oraz drobnych, białych kwiatach; ma świeży, pikantny smak i zapach typowy dla kapustowatych. Można pomylić z: Rzepicha ziemnowodna; rzeżucha gorzka.

Występowanie

Występuje naturalnie w Europie, Azji zachodniej i północnej Afryce, a dzięki introdukcjom i hodowli spotykana jest także w innych rejonach świata.

Zbiór i surowiec

Surowiec: ziele

Termin zbioru: maj–lipiec

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA. Ostrzeżenie o motylicy wątrobowej oparte na piśmiennictwie parazytologicznym dotyczącym dziko rosnącej rukwi — sprawdzone 21.09.2026.