Zielnik
Serdecznik pospolity
Leonurus cardiaca
Bylina o czworokątnej, owłosionej łodydze i dłoniasto wciętych liściach, z różowawymi, dwuwargowymi kwiatami w gęstych nibyokółkach. W Polsce rośnie na przydrożach, nieużytkach i przy zabudowaniach. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do sierpnia.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: uspokajające.
Zastosowania
Ziele serdecznika jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków. Surowiec zawiera alkaloidy (m.in. leonurynę), irydoidy, flawonoidy i garbniki.
Jak rozpoznać
Wieloletnia roślina zielna z rodziny jasnotowatych, osiągająca zwykle 50–120 cm wysokości, o wzniesionych, często rozgałęzionych łodygach, naprzeciwległych, pierzastodzielnych liściach z głębokimi klapami oraz drobnych, dzwonkowatych kwiatach zebranych w gęste nibyokółki (woreczki) w kątach liści. Można pomylić z: Pokrzywa; jasnoty; szanta zwyczajna.
Występowanie
Występuje szeroko w Europie środkowej i południowej oraz w zachodniej i środkowej Azji, została też zawleczona do Ameryki Północnej; preferuje stanowiska ruderalne.
Zbiór i surowiec
Surowiec: ziele
Termin zbioru: czerwiec–sierpień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Leonuri cardiacae herba — istnienie potwierdzone 21.09.2026.