Zielnik
Sosna zwyczajna
Pinus sylvestris
Drzewo o charakterystycznej, pomarańczowawej korze w górnej części pnia i igłach osadzonych po dwie w krótkopędzie. W Polsce najpospolitszy gatunek lasotwórczy, rosnący głównie na glebach piaszczystych. Karta opisuje igły, pąki i szyszki.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane działanie: wykrztuśne.
Zastosowania
Pąki i igły sosny zawierają olejek eteryczny (głównie monoterpeny), żywice i flawonoidy.
Jak rozpoznać
Smukłe drzewo iglaste osiągające zwykle 20–40 m wysokości, o charakterystycznej pomarańczowoczerwonej, cienkiej, łuszczącej się korze w górnej części pnia i sztywnych, szarozielonych igłach zebranych po dwie w pęczkach; młode pędy są nagie, a szyszki – małe i stożkowate – dojrzewają w ciągu dwóch lat. Można pomylić z: Sosna czarna; kosodrzewina.
Występowanie
Gatunek ten cechuje się dużą zmiennością morfologiczną zależną od warunków siedliskowych, dobrze znosi niskie temperatury i suchsze gleby.
Zbiór i surowiec
Surowiec: igły, pąki, szyszki
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA. Usunięto twierdzenia o działaniu przeciwbólowym i przeciwbakteryjnym oraz opis stosowania inhalacyjnego. Dane o terminie zbioru w materiale źródłowym nie pozwalają podać miesięcy.