Zielnik

Świerk pospolity

Picea abies

Gałąź świerku pospolitego wiosną: jasnozielone, młode przyrosty na końcach pędów wśród ciemnych, kłujących igieł.

Drzewo iglaste o stożkowatej koronie i kłujących, czterokanciastych igłach osadzonych pojedynczo, ze zwisającymi szyszkami. W Polsce rodzimy, pospolity w górach i na północnym wschodzie. Karta opisuje igły i szyszki.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane działanie: wykrztuśne.

Zastosowania

Młode pędy i szyszki świerku zawierają olejek eteryczny z monoterpenami (pinen, limonen), żywice i flawonoidy.

Jak rozpoznać

Drzewo iglaste osiągające zwykle 20–40 m wysokości, o stożkowatej koronie i prostym, smukłym pniu pokrytym cienką, łuszczącą się korą; igły są pojedyncze, ciemnozielone, czterograniaste, sztywne, długości około 1–2,5 cm, osadzone na drobnych trzoneczkach, a charakterystyczne zwisające, cylindryczne szyszki sięgają 10–16 cm długości. Można pomylić z: Jodła pospolita; daglezja; modrzew.

Występowanie

Rośnie stosunkowo szybko, tworzy zarówno czyste drzewostany, jak i mieszane z buka czy jodłą, preferuje gleby kwaśne i głębokie, wilgotne stanowiska oraz chłodniejszy klimat.

Zbiór i surowiec

Surowiec: igły, szyszki

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Przegląd twierdzeń 21.09.2026: brak monografii EMA. Usunięto określenie „wielokierunkowe działanie lecznicze”. Dane o terminie zbioru w materiale źródłowym nie pozwalają podać miesięcy.