Zielnik
Wierzba biała
Salix alba
Duże drzewo o szeroko rozpostartej koronie, głęboko spękanej korze i wąskich, lancetowatych liściach srebrzystych od spodu. W Polsce pospolite nad wodami, w dolinach rzek i przy drogach. Karta opisuje korę i pąki.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane zastosowanie: przy łagodnych dolegliwościach bólowych.
Zastosowania
Kora wierzby jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków. Surowiec zawiera glikozydy salicylowe, w tym salicynę, przekształcaną w organizmie w kwas salicylowy.
Jak rozpoznać
Wysokie drzewo o długich, wąskich, lancetowatych liściach. Ich spodnia strona jest jaśniejsza, srebrzystobiała dzięki delikatnemu owłosieniu. Młode pędy są smukłe i giętkie, a kwiaty zebrane są w kotki. Można pomylić z: Inne gatunki wierzb, zwłaszcza wierzba krucha i wierzba szara.
Występowanie
Najczęściej rośnie w dolinach rzek, nad ciekami i zbiornikami wodnymi oraz na wilgotnych łąkach. Występuje w Polsce, szczególnie na terenach nizinnych.
Zbiór i surowiec
Surowiec: kora, pąki
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Salicis cortex — sprawdzona 21.09.2026; z niej pochodzą przeciwwskazania podane w sekcji „Ostrożność”. Dane o terminie zbioru w materiale źródłowym nie pozwalają podać miesięcy.