⌕○Newsletter

Zielnik

Wrotycz pospolity

Tanacetum vulgare

Kwitnący wrotycz pospolity na skraju polnej drogi — sztywne pędy z pierzastymi liśćmi i płaskie baldachogrona drobnych, guzikowatych, złotożółtych koszyczków bez języczków.

Aromatyczna bylina siedlisk ruderalnych o sztywnych pędach, pierzastych liściach i płaskich baldachogronach złotożółtych koszyczków bez języczków. Tworzy rozległe skupiska. Karta ma charakter botaniczny.

Jak rozpoznać

Wieloletnia, aromatyczna bylina o wzniesionych, sztywnych pędach osiągających zwykle 50–150 cm wysokości, z pierzastymi, ciemnozielonymi liśćmi i drobnymi, złotożółtymi koszyczkami zebranymi w gęste, płaskie baldachogrona. Koszyczki są guzikowate i pozbawione białych języczków — to odróżnia wrotycz od maruny i od żółto kwitnących starców, które mają wyraźne języczki. Kwitnie od lata do jesieni. Można pomylić z: starzec Jakubek; krwawnik (z daleka).

Występowanie

Roślina rozmnaża się zarówno przez nasiona, jak i rozłogi, łatwo tworząc rozległe skupiska na siedliskach ruderalnych — przy drogach, na nasypach i skrajach lasów.

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Surowiec nie jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków — stan na 22.09.2026. Karta ma charakter botaniczny i nie przypisuje roślinie zastosowań.