Zielnik
Cykoria podróżnik
Cichorium intybus
Roślina o cienkiej, rozgałęzionej łodydze, u nasady szorstko owłosionej; dolne liście tworzą dużą przyziemną rozetę i są pierzasto wykrawane, łodygowe — mniejsze, lancetowate i siedzące. W Polsce jest archeofitem, zadomowionym i powszechnie spotykanym na przydrożach, nieużytkach i łąkach. Karta opisuje korzeń.
Właściwości
Tradycyjnie opisywane zastosowanie: przy łagodnych dolegliwościach trawiennych i przejściowej utracie apetytu.
Zastosowania
Korzeń cykorii jest przedmiotem monografii Europejskiej Agencji Leków, obejmującej tradycyjne stosowanie przy łagodnych dolegliwościach trawiennych i przejściowej utracie apetytu. Surowiec zawiera inulinę — fruktan zapasowy — oraz substancje gorzkie.
Jak rozpoznać
Łodyga jest cienka, rozgałęziona, zielonkawo-szara i u nasady szorstko owłosiona; liście dolne tworzą dużą przyziemną rozetę, są pierzasto wykrawane i mają zazwyczaj długość 10-20 cm, podczas gdy liście łodygowe są mniejsze, lancetowate, siedzące, całobrzegie lub z drobnymi ząbkami. Można pomylić z: Mniszek lekarski przed kwitnieniem; sałata kompasowa.
Występowanie
W Polsce jest archeofitem, zadomowionym i powszechnie występującym gatunkiem.
Zbiór i surowiec
Surowiec: korzeń
Termin zbioru: styczeń–grudzień
Źródła i uwagi redakcyjne
Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Monografia EMA/HMPC dla Cichorii intybi radix (tradycyjne stosowanie) — sprawdzona 21.09.2026.