Zielnik

Tarnina

Prunus spinosa

Tablica botaniczna tarniny: kolczasta gałązka z białymi kwiatami i druga z granatowymi owocami, kwiat i pestka w powiększeniu oraz korzeń.

Gęsty, kolczasty krzew wysokości 1–3 m, o ciemnej spękanej korze i drobnych owalnych liściach; wczesną wiosną obsypuje się białymi kwiatami jeszcze przed rozwojem liści. Rośnie pospolicie na skrajach lasów, w zaroślach, żywopłotach i na miedzach. Karta opisuje dwa surowce: kwiaty zbierane w kwietniu i owoce zbierane jesienią.

Właściwości

Tradycyjnie opisywane działanie: wspierające trawienie, moczopędne, przeciwzapalne, przeciwutleniające.

Zastosowania

Zawiera garbniki, flawonoidy, antocyjany, kwasy organiczne i witaminy; tradycyjnie stosowana jako środek ściągający.

Jak rozpoznać

Gęsty, kolczasty krzew osiągający zwykle 1–3 m wysokości, o ciemnej, spękanej korze i drobnych, owalnych liściach; wczesną wiosną obsypuje się efektownymi, białymi kwiatami pojawiającymi się często przed rozwinięciem liści, a jesienią rodzi twarde, kuliste pestkowce. Można pomylić z: Głóg; śliwa ałycza; dzikie śliwy.

Źródła i uwagi redakcyjne

Karta książkowa „Zielnik Ziołowej Przystani”. Źródło treści: Leksykon ziół.xlsx. Zioła w Rytmie Natury, s. 453.