Znaleziono 104 zioła
Rubus L.
Karta obejmuje jeżyny z rodzaju Rubus — krzewy o kolczastych, łukowato wygiętych pędach i złożonych, ząbkowanych liściach. Rosną pospolicie w lasach, zaroślach i na skrajach dróg. Karta opisuje liście, zbierane od kwietnia do sierpnia.
Zobacz więcej
Fraxinus excelsior
Drzewo dorastające do 30–40 m, o smukłym pniu, gładkiej szarej korze u młodszych okazów i czarnych pąkach; liście nieparzystopierzaste, zwykle 7–13-listkowe, opadają jeszcze zielone. W Polsce powszechny, zwłaszcza w niższych położeniach. Karta opisuje liście i korę.
Zobacz więcej
Echinacea purpurea
Trwała bylina o wzniesionych, sztywnych pędach dorastających do 60–120 cm, z dużymi koszyczkami kwiatowymi o stożkowym, ceglastobrązowym środku i purpurowofioletowych języczkach. Pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej; w Polsce uprawiana w ogrodach. Karta opisuje ziele i korzeń.
Zobacz więcej
Lamium album
Bylina dorastająca do 30–80 cm, o czworokątnych, owłosionych pędach, jajowatych, ząbkowanych liściach i białych, dwuwargowych kwiatach zebranych w gęste nibyokółki w kątach liści; kwitnie od maja do września. W Polsce spotykana powszechnie na skrajach lasów, w zaroślach, na przydrożach i wilgotnych łąkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane w maju i czerwcu.
Zobacz więcej
Stellaria media
Niewielka roślina jednoroczna o delikatnej, często płożącej łodydze, z naprzeciwległymi, jajowatymi, miękkimi liśćmi i drobnymi, białymi kwiatami o głęboko rozciętych płatkach. Występuje powszechnie w Europie i strefach umiarkowanych jako gatunek ruderalny — na polach, przydrożach, w ogrodach i na trawnikach. Karta opisuje ziele.
Zobacz więcej
Forsythia × intermedia
Silnie rozgałęziony krzew, który zakwita bardzo wcześnie wiosną, jeszcze przed rozwojem liści — na nagich pędach pojawiają się liczne, intensywnie żółte, czteropłatkowe kwiaty. W Polsce spotykany przede wszystkim jako roślina ozdobna w ogrodach, parkach i żywopłotach; nie jest składnikiem dzikiej flory. Karta opisuje kwiaty i owoce.
Zobacz więcej
Viola odorata
Niska bylina o sercowatych, gładkich liściach i pojedynczych, pachnących kwiatach w odcieniach fioletu, rzadziej białych lub różowych, rozwijających się wczesną wiosną. Rośnie w lasach liściastych, zaroślach, na przydrożach i w ogrodach Europy oraz zachodniej Azji, na stanowiskach półcienistych. Karta opisuje ziele, zbierane w maju.
Zobacz więcej
Rosa canina
Krzew o gałązkach pokrytych haczykowato zakrzywionymi kolcami i pierzastozłożonych liściach z 5–7 jajowatych, ząbkowanych listków. W Polsce rośnie pospolicie na skrajach lasów, miedzach i przydrożach, zwłaszcza w miejscach słonecznych. Karta opisuje owoce, zbierane od sierpnia do listopada.
Zobacz więcej
Verbascum densiflorum
Roślina dwuletnia dorastająca do 1–2 m, z okazałą, pojedynczą łodygą kwiatową pokrytą gęstym, żółtawym kutnerem. W Polsce rośnie w suchych, nasłonecznionych miejscach: na przydrożach, nasypach, piaszczyskach i nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane od czerwca do września.
Zobacz więcej
Cucurbita pepo
Roślina o płożących się lub pnących łodygach dorastających do około 10 m, pokrytych włoskami i wyposażonych w wąsy czepne, oraz dużych, dłoniasto klapowanych, sercowatych liściach. W Polsce nie występuje dziko — jest rośliną uprawną, która czasem przejściowo dziczeje. Karta opisuje nasiona, zbierane jesienią.
Zobacz więcej
Fumaria officinalis
Roślina o cienkiej, pustej w środku łodydze, wzniesionej lub podnoszącej się, często silnie rozgałęzionej, z naprzemianległymi, podwójnie pierzastymi liśćmi o zielonawoniebieskim odcieniu. Pochodzi z Europy i Azji, w Polsce jest archeofitem rosnącym na polach, w ogrodach i na nieużytkach. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do sierpnia.
Zobacz więcej
Quercus robur
Potężne drzewo o skórzastych, odwrotnie jajowatych liściach z 5–7 nieregularnymi, zaokrąglonymi klapami, ciemnozielonych z wierzchu i jaśniejszych od spodu. W Polsce pospolite na nizinach; w górach spotykane w dolinach, rzadziej powyżej 600–700 m n.p.m. Karta opisuje korę, zbieraną wczesną wiosną.
Zobacz więcej
Cichorium intybus
Roślina o cienkiej, rozgałęzionej łodydze, u nasady szorstko owłosionej; dolne liście tworzą dużą przyziemną rozetę i są pierzasto wykrawane, łodygowe — mniejsze, lancetowate i siedzące. W Polsce jest archeofitem, zadomowionym i powszechnie spotykanym na przydrożach, nieużytkach i łąkach. Karta opisuje korzeń.
Zobacz więcej
Centaurea cyanus
Roślina o cienkiej, żeberkowanej łodydze pokrytej drobnym owłosieniem i skrętoległych liściach — dolne są pierzastodzielne, górne lancetowate i siedzące. W Polsce powszechnie spotykany jako chwast polny na lekkich, piaszczystych glebach, na skrajach pól, przy drogach i na nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane od czerwca do sierpnia.
Zobacz więcej
Centaurium erythraea
Roślina o wzniesionej, zwykle pojedynczej łodydze, rozgałęzionej dopiero w górnej części, z nakrzyżległymi liśćmi — dolne tworzą rozetę, górne są siedzące i lancetowate. W Polsce gatunek rodzimy, spotykany na całym obszarze, ale dość rzadko; porasta słoneczne, lekkie i piaszczyste stanowiska. Karta opisuje ziele, zbierane od lipca do września. Gatunek jest objęty ochroną częściową.
Zobacz więcej
Betonica officinalis
Bylina o wzniesionej, czterokanciastej i owłosionej łodydze; dolne liście tworzą rozetę, są podłużnie jajowate, u nasady sercowate, o karbowanym brzegu. W Polsce średnio pospolita na łąkach, pastwiskach, polanach, miedzach i w świetlistych lasach. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do sierpnia.
Zobacz więcej
Betula pendula
Drzewo dorastające do 20–30 m, o smukłym pniu i białej korze — u młodych roślin gładkiej, u starszych spękanej na czarno-białe płaty. W Polsce gatunek rodzimy, pospolity na całym niżu i w niższych partiach gór. Karta opisuje liście, zbierane w kwietniu i maju.
Zobacz więcej
Geranium robertianum
Roślina o dłoniastodzielnych, pierzastosiecznych liściach osadzonych naprzeciwlegle na długich ogonkach; liście odziomkowe tworzą rozetę, która szybko usycha. W Polsce pospolity w lasach liściastych, mieszanych i iglastych, na obrzeżach lasów, w zaroślach, na murach i skalistych zboczach. Karta opisuje ziele, zbierane od maja do lipca.
Zobacz więcej
Pimpinella anisum
Jednoroczna roślina z rodziny selerowatych, dorastająca do 30–50 cm, o łodydze rozgałęzionej w górnej części i liściach różniących się kształtem — dolne są całobrzegie lub nerkowate, górne pierzaste. Pochodzi z rejonów wschodniego basenu Morza Śródziemnego; w Polsce uprawiana w ogrodach. Karta opisuje owoce, zbierane w sierpniu i wrześniu.
Zobacz więcej
Berberis vulgaris
Kolczasty krzew o odwrotnie jajowatych, delikatnie piłkowanych liściach skupionych na krótkopędach, jesienią przebarwiających się na czerwono. Gatunek rodzimy dla Europy Środkowej i Południowej; w Polsce rośnie rozproszony niemal na całym obszarze poza partiami wysokogórskimi. Karta opisuje liście i korzeń.
Zobacz więcej