Ziołowy Kalendarz Adwentowy już czeka — dołącz bezpłatnieKalendarz Adwentowy już czeka

Zapisz się

Leksykon roślin

Zioła — poznaj rośliny i ich zastosowanie

Poznaj ponad sto roślin opisanych w naszej bazie ziół. Wyszukaj konkretne zioło albo przeglądaj leksykon i sprawdź jego występowanie, rozpoznawanie, właściwości, zastosowanie oraz — tam, gdzie je mamy — termin zbioru.

Znaleziono 108 ziół

Komosa biała na skraju pola: wzniesione pędy z rombowatymi liśćmi pokrytymi białawym nalotem i gęste, zielonkawe kłosy kwiatowe.

Komosa biała

Chenopodium albumJednoroczna roślina o wzniesionej, kanciastej łodydze i rombowatych, mączysto oprószonych liściach, z drobnymi, zielonkawymi kwiatami w gęstych kłosach. Występuje pospolicie na polach, w ogrodach i na nieużytkach. Karta opisuje młode liście i pędy oraz nasiona.
Kolendra siewna na polu przy kamiennej stodole: baldachy drobnych, białoróżowych kwiatów na cienkich łodygach wśród traw.

Kolendra siewna

Coriandrum sativumJednoroczna roślina z rodziny selerowatych o wzniesionej, rozgałęzionej łodydze; dolne liście są pierzasto wykrawane, górne — drobno podzielone na nitkowate odcinki. W Polsce uprawiana w ogrodach i na polach. Karta opisuje owoce, zbierane w sierpniu.
Tablica botaniczna kocimiętki: czworokątne pędy z ząbkowanymi, sercowatymi liśćmi i drobne, dwuwargowe kwiaty zebrane w szczytowy kłos.

Kocimiętka

Nepeta catariaBylina z rodziny jasnotowatych o czworokątnych, owłosionych pędach, szarozielonych, ząbkowanych liściach i drobnych kwiatach zebranych w szczytowe kłosy. W Polsce spotykana na przydrożach, nieużytkach i w ogrodach. Karta opisuje liście, zbierane od czerwca do października.
Kobylak nad brzegiem rzeki: wysokie pędy z gęstymi, rdzawobrązowymi wiechami owoców i duże, faliste liście u nasady.

Kobylak

Rumex crispusBylina o grubym korzeniu i dużych, falistobrzegich liściach, z wysokim pędem zakończonym gęstą wiechą, która po przekwitnieniu przybiera rdzawobrązową barwę. W Polsce rośnie pospolicie na wilgotnych łąkach, przydrożach i nieużytkach. Karta opisuje kłącze.
Pęd jeżyny w lesie: czarne, czerwone i zielone owoce w różnych stadiach dojrzewania wśród ząbkowanych, złożonych liści.

Jeżyna (ożyna, ostrężyna)

Rubus L.Karta obejmuje jeżyny z rodzaju Rubus — krzewy o kolczastych, łukowato wygiętych pędach i złożonych, ząbkowanych liściach. Rosną pospolicie w lasach, zaroślach i na skrajach dróg. Karta opisuje liście, zbierane od kwietnia do sierpnia.
Rozłożysty jesion wyniosły na otwartym terenie: gruby, bruzdowany pień i pierzaste liście żółknące jesienią, w tle pofalowane pastwiska.

Jesion wyniosły

Fraxinus excelsiorDrzewo dorastające do 30–40 m, o smukłym pniu, gładkiej szarej korze u młodszych okazów i czarnych pąkach; liście nieparzystopierzaste, zwykle 7–13-listkowe, opadają jeszcze zielone. W Polsce powszechny, zwłaszcza w niższych położeniach. Karta opisuje liście i korę.
Jeżówka purpurowa w ogrodowym rabacie: różowofioletowe koszyczki z wypukłym, pomarańczowobrązowym środkiem, na jednym z kwiatów motyl monarcha.

Jeżówka purpurowa

Echinacea purpureaTrwała bylina o wzniesionych, sztywnych pędach dorastających do 60–120 cm, z dużymi koszyczkami kwiatowymi o stożkowym, ceglastobrązowym środku i purpurowofioletowych języczkach. Pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej; w Polsce uprawiana w ogrodach. Karta opisuje ziele i korzeń.
Jasnota biała w zaroślach: białe, dwuwargowe kwiaty w okółkach u nasady ząbkowanych liści na czworokątnych łodygach, na jednym z kwiatów pszczoła.

Jasnota biała

Lamium albumBylina dorastająca do 30–80 cm, o czworokątnych, owłosionych pędach, jajowatych, ząbkowanych liściach i białych, dwuwargowych kwiatach zebranych w gęste nibyokółki w kątach liści; kwitnie od maja do września. W Polsce spotykana powszechnie na skrajach lasów, w zaroślach, na przydrożach i wilgotnych łąkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane w maju i czerwcu.
Gwiazdnica pospolita płożąca się po ziemi: drobne białe kwiaty o głęboko rozciętych płatkach wśród małych, jajowatych liści, wokół mech i zeszłoroczne liście.

Gwiazdnica pospolita

Stellaria mediaNiewielka roślina jednoroczna o delikatnej, często płożącej łodydze, z naprzeciwległymi, jajowatymi, miękkimi liśćmi i drobnymi, białymi kwiatami o głęboko rozciętych płatkach. Występuje powszechnie w Europie i strefach umiarkowanych jako gatunek ruderalny — na polach, przydrożach, w ogrodach i na trawnikach. Karta opisuje ziele.
Kwitnąca forsycja przy kamiennym murze i drewnianym płocie: gęsty krzew obsypany żółtymi kwiatami na nagich pędach, u dołu wiosenne cebulice.

Forsycja pośrednia

Forsythia × intermediaSilnie rozgałęziony krzew, który zakwita bardzo wcześnie wiosną, jeszcze przed rozwojem liści — na nagich pędach pojawiają się liczne, intensywnie żółte, czteropłatkowe kwiaty. W Polsce spotykany przede wszystkim jako roślina ozdobna w ogrodach, parkach i żywopłotach; nie jest składnikiem dzikiej flory. Karta opisuje kwiaty i owoce.
Kępa fiołka wonnego na omszałym dnie lasu: ciemnofioletowe kwiaty nad sercowatymi liśćmi, obok pierwiosnki i zawilce.

Fiołek wonny

Viola odorataNiska bylina o sercowatych, gładkich liściach i pojedynczych, pachnących kwiatach w odcieniach fioletu, rzadziej białych lub różowych, rozwijających się wczesną wiosną. Rośnie w lasach liściastych, zaroślach, na przydrożach i w ogrodach Europy oraz zachodniej Azji, na stanowiskach półcienistych. Karta opisuje ziele, zbierane w maju.
Gałązki dzikiej róży z czerwonymi owocami i przebarwionymi jesiennie liśćmi, przy omszałym kamiennym murze.

Dzika róża

Rosa caninaKrzew o gałązkach pokrytych haczykowato zakrzywionymi kolcami i pierzastozłożonych liściach z 5–7 jajowatych, ząbkowanych listków. W Polsce rośnie pospolicie na skrajach lasów, miedzach i przydrożach, zwłaszcza w miejscach słonecznych. Karta opisuje owoce, zbierane od sierpnia do listopada.
Dziewanna na kwietnej łące: wysoki kłos bladożółtych kwiatów nad rozetą szarawych, omszonych liści, wokół chabry i maki.

Dziewanna wielkokwiatowa

Verbascum densiflorumRoślina dwuletnia dorastająca do 1–2 m, z okazałą, pojedynczą łodygą kwiatową pokrytą gęstym, żółtawym kutnerem. W Polsce rośnie w suchych, nasłonecznionych miejscach: na przydrożach, nasypach, piaszczyskach i nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane od czerwca do września.
Dojrzała, pomarańczowa dynia leżąca na grządce wśród zaschniętych pędów, w tle drewniana stodoła i słoneczniki.

Dynia zwyczajna

Cucurbita pepoRoślina o płożących się lub pnących łodygach dorastających do około 10 m, pokrytych włoskami i wyposażonych w wąsy czepne, oraz dużych, dłoniasto klapowanych, sercowatych liściach. W Polsce nie występuje dziko — jest rośliną uprawną, która czasem przejściowo dziczeje. Karta opisuje nasiona, zbierane jesienią.
Dymnica pospolita na skraju pola: różowo-purpurowe, rurkowate kwiaty w gronach i drobno podzielone, sinozielone liście.

Dymnica pospolita

Fumaria officinalisRoślina o cienkiej, pustej w środku łodydze, wzniesionej lub podnoszącej się, często silnie rozgałęzionej, z naprzemianległymi, podwójnie pierzastymi liśćmi o zielonawoniebieskim odcieniu. Pochodzi z Europy i Azji, w Polsce jest archeofitem rosnącym na polach, w ogrodach i na nieużytkach. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do sierpnia.
Rozłożysty dąb szypułkowy o grubym, spękanym pniu i szeroko rozpostartych konarach, w prześwietlonym lesie.

Dąb szypułkowy

Quercus roburPotężne drzewo o skórzastych, odwrotnie jajowatych liściach z 5–7 nieregularnymi, zaokrąglonymi klapami, ciemnozielonych z wierzchu i jaśniejszych od spodu. W Polsce pospolite na nizinach; w górach spotykane w dolinach, rzadziej powyżej 600–700 m n.p.m. Karta opisuje korę, zbieraną wczesną wiosną.
Cykoria podróżnik przy polnej drodze: jasnoniebieskie koszyczki kwiatowe na sztywnych, rozgałęzionych łodygach, w tle kamienny murek i drewniana brama.

Cykoria podróżnik

Cichorium intybusRoślina o cienkiej, rozgałęzionej łodydze, u nasady szorstko owłosionej; dolne liście tworzą dużą przyziemną rozetę i są pierzasto wykrawane, łodygowe — mniejsze, lancetowate i siedzące. W Polsce jest archeofitem, zadomowionym i powszechnie spotykanym na przydrożach, nieużytkach i łąkach. Karta opisuje korzeń.
Niebieski koszyczek chabru bławatka z pszczołą, w zbożu obok maków i rumianku.

Chaber bławatek

Centaurea cyanusRoślina o cienkiej, żeberkowanej łodydze pokrytej drobnym owłosieniem i skrętoległych liściach — dolne są pierzastodzielne, górne lancetowate i siedzące. W Polsce powszechnie spotykany jako chwast polny na lekkich, piaszczystych glebach, na skrajach pól, przy drogach i na nieużytkach. Karta opisuje kwiaty, zbierane od czerwca do sierpnia.
Centuria pospolita w zbożu: różowe, gwiaździste kwiaty zebrane w płaskie baldachogrona, w tle maki i chabry.

Centuria pospolita

Centaurium erythraeaRoślina o wzniesionej, zwykle pojedynczej łodydze, rozgałęzionej dopiero w górnej części, z nakrzyżległymi liśćmi — dolne tworzą rozetę, górne są siedzące i lancetowate. W Polsce gatunek rodzimy, spotykany na całym obszarze, ale dość rzadko; porasta słoneczne, lekkie i piaszczyste stanowiska. Karta opisuje ziele, zbierane od lipca do września. Gatunek jest objęty ochroną częściową.
Bukwica lekarska na łące: gęste, różowofioletowe kłosy kwiatowe na wzniesionych, owłosionych łodygach i karbowane liście.

Bukwica lekarska

Betonica officinalisBylina o wzniesionej, czterokanciastej i owłosionej łodydze; dolne liście tworzą rozetę, są podłużnie jajowate, u nasady sercowate, o karbowanym brzegu. W Polsce średnio pospolita na łąkach, pastwiskach, polanach, miedzach i w świetlistych lasach. Karta opisuje ziele, zbierane od czerwca do sierpnia.